چرا ما به این سرنوشت شوم دچار شدیم؟

عدم حضور ایران در جام جهانی و صعود کره جنوبی به مرحله بعدی بهانه ای شد برای اینکه به فکر بیفتم

چرا ما این سرنوشت را داشتیم و کره به ان جایگاه رفیع در همه عرصه رسیده است

کره جنوبی و ایران در بسیاری از شاخص های اقتصادی قبل از انقلاب رقابتی تنگاتنگ داشتند و در بسیاری از ان شاخص ها ما سرتر بودیم مضافا بر اینکه کشور پهناور ما برروی دریائی از نفت قرار گرفته بود و هست ولی کره ناگزیر از واردات حامل های انرژی و دیگر مواد اولیه ای که در میهن ما به وفور یافت میشد بود و هست

بدیگر سخن ایالات متحده امریکا در یک برنامه بلند مدت شروع به سرمایه گذاری در هر دو کشور ایران و کره جنوبی نمود و هر دو کشور با صنایع مونتاژ در اکثر زمینه های صنعتی شروع کردند

در کره رهبران یا الیت جامعه از فرصت بدست آمده کمال استفاده را بردند و کشورشان را در درجه اول از نظر اقتصادی و سپس گام به گام از نظر سیاسی جلو بردند ولی در میهن ما روشنفکرانمان ( آل احمد شریعتی بازرگان سنجابی و یزدی و غیره) با همدستی مرتجع ترین لایه های اجتماعی (آخوندها) و همدستی حزب روسی توده در جهت منافع بیگانگان کشور ما را به این روز سیاه نشاندند.

به عنوان نمونه و برای اینکه متوجه عمق فاجعه ای که از نظر اقتصادی در ایران اتفاق افتاده است بشویم این مقایسه را ببینید.

ایران خودرو(ایران ناسیونال تاسیس 1341) در ایران توسط برادران خیامی و هیوندای توسط چون یون یانگ در کره 1967 تاسیس گردید (1346) یعنی پنج سال بعد شروع به مونتاژ اتوموبیل نمودند ولی این کجا و ان کجا

لازم به توضیح است که هیوندا موتورز اکنون قسمتی از کمپانی عظیمی است که از کشتی تا اسمانخراش میسازد و تقریبا در کلیه زمینه های اقتصادی و اجتماعی و حتی سیاسی کره جنوبی پیشرفت های شایان توجهی کرده است و میشود اذعان کرد به همراه ژاپن بر بام اسیا نشسته اند ولی چرا ما به این سرنوشت شوم دچار شدیم؟

یکصد و اندی سال پیش نیاکان ما به خوبی دریافتند که برای پیشرفت ایران و برون رفت از تاریکی انروز (همنطور امروز) باید کاری کرد و تجدد نوگرائی و سکولار دموکراسی ما را به قافله تمدن که غرب منشا ان بود میرساند.
از سایت :  http://mehranmakki.wordpress.com